Nawa Główna

Na wprost wejścia głównego umieszczony jest żyrandol z XVIII wieku, skonstruowany w formie dwóch tarcz w kształcie okręgów. Jego dekorację stanowi ciąg drobnych kryształków i kryształowych strzałek.

Na szczególna uwagę zasługuje ambona wymieniona już w 1699 roku a więc współczesna kościołowi. Charakteryzuje się wysokim poziomem artystycznym, przyciągając uwagę zwiedzających. Ozdobiona bogato motywami roślinnymi, kolumnami i główkami aniołów. Bardzo czytelna jest wymowa rzeźb figuralnych. Polichromowane i złocone rzeźby w niszach korpusu ukazują: Chrystusa. Czterech Ewangelistów, świętych Piotra i Pawła oraz scenę Niepokalanego Poczęcia Maryi. Powyżej znajdują się rzeźby świętych Joachima i Anny. Wyrasta z tej kompozycji winna latorośl, tworząc zaplecek medalionem Matki Bożej z Dzieciątkiem. Baldachim zakończony jest ażurową latarnią z rzeźbą pelikana karmiącego młode, św. Michałem Archaniołem i gołębicą Ducha Świętego.

Po obu stronach nawy głównej i prezbiterium rozmieszczone są obrazy przedstawiające Apostołów, malowane na płótnie z zapisanymi w języku łacińskim fragmentami aktu Wiary. Czas powstania określa się na wiek XVII.

Na części sklepienia zamykającej nawę główna zostały namalowane freski współczesne, wykonane w latach 1971-1973. Przedstawiają one sceny z Ewangelii: Osiem Błogosławieństw, Burzę na morzu, i Rozmnożenie chleba. Na wezgłowiach łuków przedzielających sklepienie przedstawieni są Ewangeliści z atrybutami.

Ambona z 1699r.