| Nawy Boczne |
|
|
| Redaktor: darsup | |
| 08.10.2008. | |
|
Ołtarz ma na zasuwie XVII-wieczny obraz św. Dominika przy Matce Bożej z Dzieciątkiem. Przechodząc dalej południową nawa boczna, wchodzimy na lewo do kaplicy św. Wincentego a Paulo, nazywanej od połowy XIX wieku kaplica Najświętszego Serca Jezusowego. Jezusowego środkowej części ołtarza, w bogato profilowanej ramie, ozdobionej ornamentami rokokowymi, umieszczono XVIII-wieczny obraz św. Wincentego a Paulo pędzla Szymona Czechowicza. Przedstawia on francuskiego duszpasterza ubogich ubranego w komżę, trzymającego stułę i wygłaszającego kazanie. W zwieńczeniu umieszczony jest niewielki obraz przedstawiający scenę nawrócenia św. Pawła. Zapewne w związku z rozwojem kultu Najświętszego Serca Jezusowego(druga połowa XIX w.) proboszcz brzozowski ks. Antoni Załuski w 1880 r. zlecił Pawłowi Bogdańskiemu namalowanie obrazu Serca Jezusowego. Wizerunek przedstawia postać Chrystusa z odsłoniętym gorejącym sercem. ![]() Kaplica św. Wincentego a Paulo ![]() Ołtarz Matki Bożej Ognistej
W zwieńczeniu ołtarza , na wysokich impostach ustawione są figury św. Pawła (trzymającego miecz i księgę), św. Wawrzyńca Męczennika (z rusztem i palmą) oraz św. Jana Chrzciciela (z krzyżem). Na zasuwie znajduje się barokowy obraz adoracji Matki Bożej przez św. Antoniego Padewskiego Padewskiego początku XIX wieku, wzorowany na obrazie Karola Marattiego z kościoła na Kwirynale. Po prawej stronie wejścia głównego bp W. H. Sierakowski umieścił marmurowe epitafium poświęcone pamięci ks. Bartłomieja Misiałowicza w uznaniu niezwykłych zasług tego kapłana, budowniczego brzozowskiego kościoła. Pod tablicą, w mosiężnej szkatule za szybką znajdują się zmumifikowane ręce (do łokci), znalezione w tym stanie podczas remontu przeprowadzonego w połowie XVIII wieku. Nad tablicą wisi portret ks. B. Misiałowicza, a po przeciwnej stronie, na filarze jeszcze jedno epitafium poświęcone temu wybitnemu duszpasterzowi, malowane olejno na płótnie, w złoconych ramach, fundowane przez wykonawców testamentu pod koniec XVII wieku. Podążając dalej północną nawą znajdujemy wejście do Kaplicy Matki Bożej Ognistej, którą odbudował bp W. H. Sierakowski. Znajdujący się tam ołtarz jest identyczny w swojej architekturze ołtarzem w kaplicy św. Wincentego. Rózni się jesynie kolorem (pomalowany jest w kolorze czerwono-brązowym) i ma dodane, rozmieszczone po bokach nastawy, rzeźby św. Rafała (w stroju pielgrzymim, z kijem i rybą) oraz św. Gabriela (trzymającego berło). W zwieńczeniu widnieje niewielki obraz Ofiarowania w świątyni, w profilowanej i złoconej ramie. Wewnątrz ramy głównej ołtarza umieszczony jest obraz Matki Bożej Pocieszenia zwanej Ognistą na pamiątkę cudownego uratowania go z pożaru drewnianego kościoła w 1657 roku. Obraz został uroczyście przeniesiony na obecne miejsce 12 sierpni 1758 roku. Umieszczony jest pod nim napis po łacinie głoszący historię znalezienia wizerunku w zgliszczach spalonego kościoła.
Nad wejściem do kaplicy znajduje się fresk z 1905 roku przedstawiający scenę znalezienia obrazu Matki Bożej w zgliszczach spalonej drewnianej świątyni. Po wyjściu z kaplicy kierujemy się w stronę ołtarza św. Anny, który mieści się w północnej kaplicy transeptowej. Jest on konstrukcją jednokondygnacyjną ze zwieńczeniem, ujętą kolumnami z dekoracją snycerską o ornamentach chrząstkowo-małżowinowych i pękach owoców. Na konsolach umieszczone są rzeźby św. Jana Chrzciciela i proroka Zachariasza z księgą. Duży obraz św. Anny datowany jest na okres przed 1668 r. i przypisywany Franciszkowi Lekszyckiemu, malarzowi bernardyńskiemu bernardyńskiemu Krakowa.
W kaplicy św. Anny umieszczona jest chrzcielnica (pokrywa wymieniona jest w inwentarzu z 1699 r., a podstawa z czarnego marmuru w 1745r.). Trzon chrzcielnicy jest tralkowy z czaszą kandelowaną i cynowym zbiornikiem na wodę wewnątrz. Pokrywa ażurowa, drewniana, silnie wysklepiona na kształt kopuły. Zwieńczona jest rzeźbą figuralną z wyobrażeniem Chrztu Chrystusa.
![]() Pokrywa Chrzcielnicy |











